بآيات روشن قرآن او است و رجوع برسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلم عمل كردن بدستورات ثابت عمومى او است كه مورد اختلاف نيست . فصل ششم « شرايط قضات و دادستان » 1 - قضاوت و دادگرى ميان مردم را به كسى واگذار كه : الف - پيش تو از همه دانشمندتر و فاضلتر است ب - از كارها خسته نشود و ادامه محاكمه او را فرسوده نكند . ج - بلغزش و خطا پايدار نماند و چون حق را فهميد از رجوع بدان دلتنگ نباشد د - به هيچ وجه پيرامون طمع نگردد و خيال آن را نكند ه - بفهم ظاهر امر قناعت نكند و دست از تحقيق و رسيدن بپايان مطلب بر ندارد . و - در مورد اشتباه خوددارتر باشد و دليل را بهتر مورد اعتماد قرار دهد . ز - از كثرت مراجعه طرفين محاكمه ترشروئى نكند و بكشف قضايا شكيباتر باشد ، ح . چون حكم روشن شد فورا اعلام كند و دنباله دعوا را ببرد ط . تحت تاثير تملق نرود و جانب دارى او را از حق منحرف نكند . كسانى كه داراى اين شرايط باشند كمند 2 . سپس بسيار پرونده‌هاى او را بازرسى كن و در عطا و بخشش را به او بگشا ، باندازهء به او حقوق بده كه معاش او را كفايت كند و نياز بمردم نداشته باشد ، در پيش خود مقامى به او بده كه هيچ كدام از مخصوصان ديگرت در آن مقام طمع نكنند ، تا نزد تو از اعمال نفوذ مردان بزرگ آسوده باشد . در اين باره نظرى بسزا بكن زيرا اين دين مدتى در دست اشرار اسير بوده و آن را آلت هواپرستى و وسيله دنياطلبى كرده بودند ، ( فصل هفتم ) « در شرائط عمال ( كارگران شهرستانها و جمع‌كنندگان ماليات و صدقات » 1 . عاملان و كارگزاران خود را در تحت نظر داشته باش . الف . انتخاب آنها از روى امتحان و لياقت باشد نه از نظر عطا بخشى و دلخواه زيرا اين هر دو خصلت در مركز شعبه‌هاى جور و خيانت بملت و كشورند